-
وطنیات / ۲۶
مناجاتی با بزرگمرد تاریخ، «حسبی الله» شکواییه ای امید بخش برای وطن
«حسبیالله» تنها یک نیایش ساده نیست، بلکه نوعی مناجاتِ خطابهگونه است که احساسات فردی و جمعی ایرانیان را در روزهای نخست جنگ و تجاوز اراذل جهان به میهن، در قالبی شاعرانه بیان میکند.
-
بزرگترین وداع قرن/ بدرقهای به وسعت ایران
مردمی که سالها با نام و سخن و حضور او زیسته بودند، اکنون با پرسشی خاموش روبهرو بودند: سرنوشت انقلابی که معمار و رهبرش پس از سالها مبارزه و هدایت حالا رفته بود چه میشد؟
-
سیمای امیرالمؤمنین(ع) در حافظه ادبی ایران/ شیری که خورشید شد
تصویر حضرت علی(علیهالسلام) در ادب فارسی تصویری تکساحتی نیست، بلکه مجموعهای از ویژگیهای والای انسانی و قدسی است که در قالب استعاره، تمثیل، تشبیه و ستایش شاعرانه نمود یافته است.
-
مردم خامنهای خوان ایران
استقبال از کتابهای رهبر شهید انقلاب در نمایشگاه مجازی کتاب، تنها یک موفقیت نشر نیست؛ نشانه نیاز جامعه به بازخوانی و گسترش این منظومه فکری است.
-
ادبیات چگونه تجربههای تاریخی را در قالب روایت بازآفرینی میکند؟
انسانی که هنوز نتوانسته نسبت خود را با گذشته، حال و آینده روشن کند، صرفاً میتواند قطعاتی از واقعیت را بازگو کند و روایت تولید نمیشود. روایت زمانی شکل میگیرد که فرد از خود فاصله بگیرد.
-
با طنزپردازان / ۲۱
به آلمان رفت تا روزنامهنگاری بخواند، مهندس برق شد!
مرتضی خدابخش وقتی دید در هانور امکان تحصیل در رشته روزنامهنگاری فراهم نیست و از سوی دیگر نمیخواست دست خالی به میهن بازگردد، تصمیم گرفت در رشته برق ادامه تحصیل بدهد!
-
شاهنامه چگونه سیستم ایمنی جامعه را تقویت میکند؟
کلام فاخر شاهنامه، انسان معاصر را در برابر هیاهوی موفقیتهای کاذب و سرخوردگیهای عمیق واکسینه کرده و مسیری خردمندانه برای تعامل با جهان مدرن میگشاید.
-
وطنیات/۲۵
«بیار نامه که بنویسم...» مکاتبه شاعرانه از تهران تا کالیفرنیا
پس از پایان جنگ تحمیلی هشت ساله، سیمین بهبهانی در تهران و علیرضا شجاعپور در کالیفرنیا، دو شاعری که «ایران» و «وطن» مضامین پرتکرار شعرشان بود، به شیوه مکاتبات منظوم با هم به گفتگو پرداختند.
-
«آدابالحرب و الشجاعه»، نثری استوار از عشق به صلح و آیین جنگ
آدابالحرب و الشجاعه نه کتابی تاریخی، که یک دانشنامه نظامی است. این اثر به دلیل ثبت اصطلاحات فنی رزم، توصیف دقیق ابزار جنگی و تبیین استراتژیهای نظامی، از منابع تراز اول به حساب میآید.
-
گوهرها در ادب پارسی / ۸
سنگی که آسمان شد/ ردپای لاجورد در ادب و هنر ایران
آبی لاجوردی جزو رنگهایی است که در جهان با نام «ایرانی» نامیده میشود. این رنگ بر روی سفالهای ایرانی و کاشیکاریها استفاده شده است و در نقوش مساجد ایران تا مدیترانه دیده میشود.
-
با طنزپردازان / ۲۰
شنگولبازی زبانی در سوگِ روزگار سخت/ روح عبید زاکانی در قالب حسامی
محمدحسن قاضی حسامی محولاتی، از چهرههای برجسته ادبیات طنز و شعر معاصر ایران است که سهم بسزایی در اعتلای طنز مطبوعاتی و نقد اجتماعی با تکیه بر اخلاقمداری ایفا کرد.
-
به یاد مردی که جانش خوش است
این یادداشت، یادکرد مردی است که به قول مولانا: جانش خوش است، جانش! روزگارتان شیرین و سایهتان بلند آقای محمدعلی موحد.
-
شهریور، ایستگاه احتمالی بازگشت نمایشگاه کتاب
محسن جوادی، معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، از برنامهریزی برای برگزاری حضوری نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران خبر داد.
-
خداحافظی با بهشتی که تعطیلبردار نیست
آخرین فرصتها برای نفس کشیدن در «اردیبهشت کتاب» است؛ بهشتی ۶۵ هزار مترمربعی در دل باغ کتاب تهران که از صبح تا شب با هزاران عنوان کتاب از هزاران ناشر و با یاد ۱۶۸ گل میناب فعالیت میکند.
-
کتابی که فرمانده را از اسطوره به برادر نزدیک میکند
محمود کاوه در کردستان خیلی زود خود را اثبات کرد. او ابتدا به عنوان یکی از نیروهای تحت امر شهید بروجردی فعالیت میکرد.
-
وطنیات / ۲۴
بنویس از آنان که گفتند: یا مرگ یا سرفرازی!
سیمین بهبهانی در تقدیم این شعر نوشته است: به مدافعان دلیر «خونین شهر» و همه شهرهای خونین وطنم. این شعر یادآور عکسی است از آخرین مدافعان خرمشهر، پنج رزمندهای که رفتند و هیچ وقت بازنگشتند.
-
آیا حقوق کودک میتواند از کودکان ایران در جنگ محافظت کند؟
جامعهای که نتواند میان آگاهیبخشی و بازتولید ترس تعادل ایجاد کند، ناخواسته در حال عمیقتر کردن زخمهای روانی نسل آینده است.
-
بیگانگان آشنا / ۱۱
دیپلمات ایرانشناسی که رباعیات خیام را به آلمانی ترجمه کرد
فریدریش روزن خاورشناس، دیپلمات و سیاستمدار آلمانی، در شهر لایپزیگ چشم به جهان گشود؛ ولی عمده فعالیتهای حرفهایش به خاورمیانه و ایران و هند در شرق مربوط بود و نهایتاً در چین درگذشت.
-
چگونه همبستگی، پرسشگری را بیدار میکند؟/ نگاهی به تجربههای جمعی
آموزش واقعی، فراتر از کلاس درس، در تجربیات جمعی و روزمره با پرسشگری و همبستگی شکل میگیرد. این یادداشت بر نقش هنر و تجربههای زیسته در پرورش هویتی فعال و مسئولانه تأکید دارد.
-
باشد که قبیله ما کتابخوانان، رشد کند و بزرگ شود!
کتاب «لذت خواندن در عصر حواسپرتی» میگوید خواندن بهتر است از علاقه و سلیقه فردی آغاز شود، نه از نسخهها و توصیههای تحمیلی دیگران.
-
قفسههای مجازی، کتابهای واقعی/۳۱
چرا ما زیستبوم نشر را هیچوقت نشناختیم؟
مدیر انتشارات ستاک گفت: نمایشگاه کتاب، بهویژه برای بدنه اصلی نشر ایران، فقط یک رویداد نمادین یا فرهنگی نیست؛ یک فرصت حیاتی برای تأمین نقدینگی سالانه است.
-
حکیم خیامی نیشابوری، ریاضیدان ممتاز
حکیم خیامی نیشابوری، چکاد بلند خلاقیت علمی درخشان در تمدن ایرانی، اسلامی است. شکوفایی این نبوغ پرفروغ در شهر اصفهان و در سایه سار آرامش و امنیتی است که برایش فراهم شد.
-
مردی که نگذاشت آرامگاه فردوسی ویران شود
«صبر کنید، آیتالله خامنهای گفتند این کار را نکنید.»؛ جملهای که روزگاری در میان هیاهوی اوایل انقلاب، دهان به دهان میچرخید و مانع ویرانی آرامگاه فردوسی شد.
-
وطنیات / ۲۳
دهقانمردِ آزاده خفته در طوس، هنوز نگهبان دلیر وطن است
«کجا خفتهای ای بلند آفتاب» و «آفرین فردوسی» دو سروده حسین مسرور و ملک الشعرای بهار در ستایش فردوسی است، مردی که پس از هزار سال هنوز نگهبان وطن است.
-
قفسههای مجازی، کتابهای واقعی/۲۱
نمایشگاه کتاب یا نمایش، گاه کتاب
نفس حضور نمایشگاه حضوری کتاب است. نمایشگاه کتاب حضوری، فرصتی است برای دیدار اهالی صنعت نشر با یکدیگر. اینجا جایی است که مخاطب با ناشر و نویسنده با یکدیگر دیدار میکنند.
-
قفسههای مجازی، کتابهای واقعی/۱۹
رمان، زندهترین گونه روایت
در روزگار نمایشگاه مجازی کتاب تهران، وقتی سرعت اطلاعات، معنا را از ما میرباید، رمان همچون پناهگاهی امن، ما را به جهانی عمیقتر از کلمات دعوت میکند.
-
قفسههای مجازی، کتابهای واقعی/۱۶
شعارهای فرهنگی در بنبست تکرار
یک پژوهشگر گفت: ایران امروز، با هجمههای بیسابقه رسانهای و تحریمهای اقتصادی، نیازمند بازتاب شعاری است که پیام درونیاش هم «انگیزهبخش» باشد، هم «مسئلهمحور».
-
روایتی از تاریخچه انرژی اتمی؛
انجمن نجیبزادگان اتمی
خیلی از دانشمندانی که روی اتم کار میکردند، فکر کردند دارند یک کشف علمی بزرگ میکنند، اما سیاستمداران به فکر ارباب جهان شدن بودند. آنها اولین کسانی بودند که علم را به سلاح مرگ تبدیل کردند.
-
با طنزپردازان / ۱۹
سراینده اولین سرود ملی جمهوری اسلامی ایران، طنزپرداز پرکاری بود!
نخستین سرود جمهوری اسلامی ایران که به نام «پاینده بادا ایران» مشهور بود، روی شعر ابوالقاسم حالت و با موسیقی محمد بیگلریپور ساخته شد.
-
قفسههای مجازی، کتابهای واقعی/۱۳
نمایشگاه مجازی کتاب، بازتعریف پایداری فرهنگی در بستر تازه
نمایشگاه مجازی کتاب، نشان میدهد که فرهنگ میتواند خود را با شرایط جدید تطبیق دهد، بدون آنکه از عمق خود فاصله بگیرد.
شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵
×
