تهدیدات اسرائیل و پایین دستی‌هایش از دهان آنان بزرگ‌تر است!

نزدیک به شش دهه پیش، عبدالرحمن فرامرزی در مقاله‌ای با عنوان «من از تکرار تاریخ می‌ترسم» به پرسش‌های یک یهودی درباره فلسطین پاسخ داد؛ متنی که امروز خواندن آن قابل تأمل به نظر می‌رسد.

وارثان خرمشهر؛ ایران هنوز سرزمین ایستادگی است

سوم خرداد فقط آزادی خرمشهر نیست؛ روایت مردمانی است که از دیروز تا امروز، هر بار پای ایران وسط بوده، ایستاده‌اند. از فاتحان گمنام خرمشهر تا مدافعان امروز.

روایتی مردم‌نگارانه از زندگی روزمره در کافه‌ها؛ ۲-

سه نسل و یک عصر معمولی با چاشنی آتش‌بس!

کافه در شهر امروز در مصرف روزمره‌ آدم‌ها معنا پیدا می‌کند؛ جایی میان توقف‌های کوتاه، گفت‌وگوهای گذرا و ادامه دادن زندگی در دل روزهای نامطمئن.

روایتی مردم‌نگارانه از زندگی روزمره در کافه‌ها؛ ۱-

در تعلیق یک فنجان قهوه!

میان رفت‌وآمد آدم‌ها در کافه سکوت متفاوتی جریان دارد؛ سکوتی که از خستگی، فکرهای نیمه‌تمام و تلاش آدم‌ها برای دوام آوردن در زندگی شهری خبر می‌دهد.

ساحل کیش در محاصره ناهنجاری؛ تفرقه به سبک بی‌حجابی!

رفتارهای هنجارشکن در ساحل کیش آگاهانه به دنبال تخریب انسجام ملی و ایجاد دوقطبی‌های تازه است.

به وقت اردیبهشت، به نام معلم

تقویم می‌گوید امروز، روز معلم است؛ روزی برای چیدن لبخند روی لب‌های معلم‌ها. امسال اما در مدرسه‌ی میناب، همه‌چیز طور دیگری‌ است.

گزارش میدانی «مجله مهر» از یک روز کار جهادی؛

تجربه‌های تکان دهنده!/ تکثیر همدلی با کثرت آینه‌ها

گروه جهادی «کثرت آینه‌ها» با جمع‌کردن نیروهای داوطلب، تلاش می‌کند خانه‌های آسیب‌دیده در جنگ صهیونیستی - آمریکایی را تا حد امکان دوباره قابل سکونت کند.

کار بی‌ادعا، به نام دهه‌نودی‌ها

روی سنگ‌های خیس صحن مسجد، چند نوجوان دور یک فرش جمع شده‌اند؛ فرشی که از دل یک خانه آسیب‌دیده آمده و حالا زیر دست‌هایشان، خاکش می‌رود و نشانه‌ای از ادامه زندگی برمی‌گردد.

«عصر حجر» برای ایران یا آینه‌ای برای آمریکا؟

در برابر ایران ریشه‌دار، تهدید ترامپ چیزی جز یک ادعای پوشالی و احمقانه نیست.

چشم طمع رژیم اسرائیل به موزه هنرهای معاصر تهران

رسانه رژیم غاصب اسرائیلی از یکی از ارزشمندترین مجموعه‌های هنری جهان در تهران نوشته است؛ گنجینه‌ای ۳ میلیارد دلاری که هنوز بخش مهمی از آن در مخزن نگهداری می‌شود.

دعا کنید کفنم سفید نباشد؛ پرچم ایران باشد!

می‌گفت، دعا کنید کفنم سفید نباشد، پرچم ایران باشد، جمله‌ای که عشق به وطن را از نو تعریف می‌کرد.

به نوزاد رحم نکردند؛ جوری زدند که گویی مرد جنگی را

رسم نامردان در تمام طول تاریخ ثابت است و تکرار می‌شود. حتی به نوزاد هم رحم نکردند و جوری زدند که گویی مرد جنگی را!

روایت «مجله مهر» از بهشت‌زهرا(س)؛

شهدایمان «وطن» را زنده نگه داشتند!

در میان فقدان‌ها و خبرها، وطن در نگاه‌ها، انتخاب‌ها و سکوت آدم‌ها معنا می‌شود؛ جایی که حضور و نبودن، دو روی یک حقیقت‌اند.